حسن کریمی قدوسی قائم مقام بنیاد ملی بازیهای رایانهای درباره عقب ماندگی ایران در این صنعت به بحث معیوب بودن اکوسیستم محصولات فرهنگی کشور اشاره میکند که در این مقوله، بازیهای رایانهای نیز جزء محرومترینها قرار گرفته است.کریمی قدوسی میگوید: «فیلمساز وقتی فیلمی میسازد حداقل یک پرده سینما برای ارائه فیلمش وجود دارد اما یک
بازی ساز چه چیزی در اختیار دارد؟ در ضمن اینکه بعد از تولید باید با بازیهای خارجی ارزان در بازار رقابت کند. قائمu2009مقام بنیاد ملی بازیهای رایانهای با بیان اینکه بنیاد در دوره جدید مدیریت تلاش کرده این ، چرخه معیوب را درست کند، میافزاید: «یکی از راههای تغییر این چرخه معیوب نسبت قیمت به کیفیت است.یعنی باید بازی ایرانی ارزانتر و بازی خارجی گرانتر به بازار ارائه شود تا در نهایت مردم فکر جیب خود را کنند و بازی ایرانی بخرند.»
سیدمحمدعلی سیدحسینی مدیر پژوهش بنیاد ملی بازیهای رایانهای معتقد است:”اگر بخواهیم نسبت به صنایع دیگر فعال در کشور بخواهیم قضاوتی داشته باشیم،به خصوص به نسبت صنایع سرگرمی، به نظرم بازیهای رایانهای در بسیاری از زمینهها به لحاظ آمار و اطلاعات جلوتر است. البته نسبت به سه تا چهار سال پیش ولی اگر بخواهیم خودمان را با کشورهای دیگر صاحب صنعت گیم مقایسه کنیم، از آنجایی که اساساً در تمام این سالها ما نگاه درستی به بازیها نداشتهایم، عقبتریم. در قیاس با کشورهایی که سالهاست در حوزه بازیهای رایانهای فعال هستند و صاحب صنعت محسوب میشوند، حتماً از نظر صحت و جامعیت دادهها عقبتر هستیم. البته همین مقایسه هم صرفاً با کشورهای پیشرفته است و در مقایسه با برخی کشورهای منطقه مانند ترکیه بازهم ما پیش هستیم.”
اگر امروز ۲۰ یا ۳۰ کشور در دنیا داریم که در صنعت گیم حرفی برای گفتن دارند و در نمایشگاههای بینالمللی غالباً شاهد حضورشان هستیم، در این میان صنعت ایران بهظاهر کوچک است اما در منطقه حتماً جزء کشورهای مدعی هستیم و در مواردی حتی تولیدمان پیشتر از کشوری مانند ترکیه است. پس اگر ما شاهد بازگشت سرمایه و سود اقتصادی در این بازار نیستیم، مشکل جای دیگری است و نمیتوان توانایی تولید در کشور را زیر سؤال برد.
حامد نصیری، معاون توسعه کسبوکار دایرک درباره اینکه ما در ایران صنعت گیم داریم یا خیر می گوید:”استدلال رایج این است که اگر صنعت نداریم، پس کار در این حوزه را رها کنیم. بهزعم من اما ما هرچند صنعت گیم در کشور نداریم اما قطعاً ظرفیت آن را در اختیار داریم. در تمام این سالها شاهد بودهایم که تیمهای بازیسازی جوان بدون هیچ حمایتی در نقاط مختلف کشور در حال شکلگیری هستند و بعضاً محصولاتی را ارائه میکنند، که در بازار هم بسیار موفق است. این دقیقاً معنای ظرفیت و پتانسیل موجود در کشور است. وقتی دولت هیچ دخالت خاصی در این زمینه ندارد و در عین حال شاهد رشد این گروهها هستیم یعنی این استعداد در کشور موجود است. اما چرا باید سراغ گردآوری داده و آمار در این حوزه برویم؟”
برای صنعت نوپای بازیهای ویدیویی که ارائهدنده اصلی سرگرمی تعاملی مدرن است،تعداد زیادی فرصتهای شغلی که روز به روز درحال افزایش و تغییر هستند و میانگین ۹۰ هزار دلاری (۳۴۲ میلیون تومانی) درآمد هر فرد فعال در جایگاههای مطرح شغلی این صنعت، نشاندهنده رشد روزافزون صنعت بازیهای ویدویی و فرصتهای سرمایهگذاری بیشتر در آن است. نیاز است تا با تلاش بیشتر برای سازماندهی و بخشیدن نظم به جایگاههای شغلی و ساختارهای تیمهای بازیسازی کشور، هر روز به روند صعودی، چه از حیث رشد معنوی و چه رشد مادی، صنعت بازی در دنیا نزدیکتر شویم.
برچسب:
نویسنده: ایلیا عباسی